โครงการศึกษาสิ่งแวดล้อมทางด้านกายภาพและชีวภาพของโครงการพัฒนาระเบียงตะวันออก-ตะวันตก

Abstract

การก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ําโขงแห่งที่ 2 จังหวัดมุกดาหาร เป็นส่วนหนึ่งของโครงการพัฒนา ระเบียงตะวันออก-ตะวันตก ซึ่งเป็นส่วนสําคัญของการพัฒนาโครงข่ายถนนเชื่อมโยงระหว่างประเทศ ไทยและสาธารณประชาธิปไตยประชาชนลาว เพื่อพัฒนาพื้นที่ในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ําโขงให้เป็นพื้นที่ เศรษฐกิจที่สามารถส่งเสริมให้ภาคเอกชนมาลงทุนด้านการค้า การผลิต การเกษตร อุตสาหกรรม การ ท่องเที่ยวและการบริการ ในการก่อสร้างสะพานแห่งนี้จะส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมทั้งทางตรงและทาง อ้อม ผลกระทบทางตรงที่อาจเกิดขึ้นต่อสิ่งแวดล้อมทางกายภาพและชีวภาพ ทั้งในระยะการก่อสร้าง และระยะเปิดดําเนินการ เช่น ผลกระทบต่อคุณภาพอากาศ น้ําผิวดิน เสียง และ ทรัพยากรธรรมชาติและ นิเวศวิทยา เป็นต้น ส่วนผลกระทบในทางอ้อมที่อาจเกิดขึ้นภายหลังจากการก่อสร้างสะพาน เช่น การ ขยายตัวของชุมชนเมือง การพัฒนาทางด้านอุตสาหกรรมและพาณิชยกรรม ซึ่งทําให้เกิดความต้องการ ใช้สาธาณูปโภคเพิ่มขึ้น ก่อเกิดปัญหาสิ่งแวดล้อมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เช่น ขยะ-ของเสีย มลพิษทางน้ํา ปัญหาชุมชนแออัด ดังนั้น การพัฒนาจังหวัดมุกดาหารที่มีบูรณาการและยั่งยืนจึงควรคํานึงถึงปัญหาสิ่ง แวดล้อมและขีดความสามารถในการจัดปัญหาอย่างมีประสิทธิภาพ มีการศึกษาความสามารถของ ทรัพยากรที่มีและศักยภาพของพื้นที่ในการรองรับการขยายตัวของกิจกรรมต่าง ๆ ที่จะเกิดขึ้นอย่างมี แบบแผน การศึกษาสถานภาพทางสิ่งแวดล้อมของจังหวัดมุกดาหารก่อนการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ํา โขง พบว่า จังหวัดมุกดาหารในภาพรวมมีคุณภาพสิ่งแวดล้อมดีมาก ทุกคุณภาพสิ่งแวดล้อมมีค่าดีกว่า เกณฑ์มาตรฐานที่กําหนด เช่น อากาศมีฝุ่นละอองต่ํา ไม่มีเสียงที่ก่อให้เกิดความรําคาญ น้ําผิวดินและ ในแม่น้ําโขงมีความคุณภาพสามารถนํามาทําน้ําประปาได้ ปริมาณออกซิเจนที่ละลายในน้ําสูง จังหวัด มุกดาหารมีพื้นที่ป่าและอุทยานแห่งชาติที่มีสภาพดี มีอุตสาหกรรมที่มีผู้บริหารมีความรับผิดชอบต่อสิ่ง แวดล้อมสูง (ตัวอย่างกรณีศึกษาโรงน้ําตาลสหเรื่อง)

Author

สมเกียรติ ปิยะธีรธิติวรกุล , กัลยา รัตนสุทธิพงศ์ , ทรงกฤษณ์ ประภักดี , ธีรพล คังคะเกตุ

Journal

สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ 2548

Keywords

ศึกษาสิ่งแวดล้อมทางด้านกายภาพ , ชีวภาพ , ระเบียงตะวันออกตะวันตก

References

http://rir.nrct.go.th/drupal-ir/node/508